تفسير:
درياها با ذخائر گرانبهايشان
در ادامه شرح نعمتهاى پروردگار، سخن از «درياها» به ميان مى‌آورد، اما نه همه درياها، بلكه كيفيت خاصى در پاره‌اى از درياها كه، هم پديده‌اى است عجيب و نشانه‌اى است از قدرت بى پايان حق، و هم وسيله‌اى است براى پديد آمدن بعضى از متاعهاى مورد استفاده انسانها.
مى‌فرمايد: «دو درياى مختلف را در كنار هم قرار داد، در حالى كه با هم تماس دارند» «مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ».
***
«اما در ميان آن دو، برزخى است كه مانع از طغيان و غلبه يكى بر ديگرى مى‌باشد» «بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لايَبْغِيانِ».
ماده «مرج» (بر وزن فلج) به معنى مخلوط كردن و يا فرستادن و رها نمودن است، و در اينجا به قرينه جمله «بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لايَبْغِيانِ» به معنى فرستادن و در كنار هم قرار دادن مى‌باشد.
منظور از اين دو دريا، به گواهى آيه ٥٣ سوره «فرقان»، دو درياى آب «شيرين» و «شور» است، آنجا كه مى‌فرمايد: وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَ حِجْراً مَحْجُوراً: «او كسى است كه دو دريا را در كنار هم قرار داد، يكى گوارا و شيرين، و ديگرى شور و تلخ، و در ميان آنها برزخى قرار داد تا با هم مخلوط نشوند».
اما در اين كه اين دو درياى شيرين و شور، كجاست كه بر يكديگر غلبه نمى‌كنند؟ و اين برزخى كه ميان آن دو قرار دارد چيست؟ در ميان مفسران گفتگو بسيار است، و بعضى از آنها تعبيراتى دارند كه نشان مى‌دهد وضع درياهاى زمين