اين نكته نيز قابل توجه است كه، خورشيد هر چند در وسط منظومه شمسى ظاهراً بدون حركت ثابت مانده است، ولى نبايد فراموش كرد كه آن هم به اتفاق تمام سيارات و اقمارش در دل كهكشانى، كه به آن تعلق دارد، به سوى نقطه معينى (ستاره معروف «وگا») در حركت، و اين حركت نيز نظم و سرعت معينى دارد.
***
در پنجمين موهبت بزرگ، از آسمان به زمين نظر مى‌افكند، و مى‌فرمايد: «و گياه و درخت براى او سجده مى‌كنند» «وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ».
«نَجْم» گاه، به معنى ستاره مى‌آيد، و گاه، به معنى گياه بدون ساقه، و در اينجا به قرينه «شَجَر» (درخت)، منظور معنى دوم يعنى گياه بدون ساقه است. «١»
اصولًا اين واژه، در اصل به معنى طلوع است، و اگر به اين گياه «نجم» مى‌گويند، به خاطر آن است كه، از زمين سر بر مى‌آورد، و اگر به ستاره، «نجم» گفته مى‌شود نيز به خاطر طلوع آن است.
مى‌دانيم، تمام مواد غذائى انسانها، در اصل از گياهان گرفته مى‌شود، با اين تفاوت كه قسمتى را انسان مستقيماً مصرف مى‌كند، و قسمت ديگرى صرف تغذيه حيواناتى مى‌شود كه جزء مواد غذائى انسانها است، اين معنى حتى در مورد حيوانات دريائى نيز صادق است؛ زيرا آنها نيز از گياهان بسيار كوچكى تغذيه مى‌كنند كه ميليونها ميليون از آن در هر گوشه و كنار دريا، در پرتو نور آفتاب مى‌رويد، و در لابلاى امواج در حركت است.