ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٣ - *(لبيك گفتن) *

بذلك الزّلفة عندك، و القربة إليك، و المنزلة لديك، و المغفرة لذنوبي، و التّوبة علىّ منها بمنّك، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد، و حرّم بدني على النّار، و آمنّي من عذابك و عقابك برحمتك [يا أرحم الرّاحمين‌]».

ترجمه دعا «خدايا تو در كتاب نازل‌شده‌ات گفته‌اى، و سخن تو حقّ است، كه «و در ميان مردم براى حجّ اعلام كن تا- مستضعفان جهان- گروهى پياده و گروهى بر فراز جهاز اشتران لاغرى كه از هر درّه عميقى- از نقاط دور دست جهان- مى‌آيند، بسوى تو رهسپار شوند» خدايا، و من اميد همى دارم كه از گروهى باشم كه دعوت تو را اجابت كرده‌اند، و من از ناحيه‌اى دور، و از درّه‌اى عميق آمده‌ام، در حالى كه نداى تو را شنونده، و دعوت تو را اجابت‌كننده، و فرمان تو را اطاعت‌كننده‌ام، و اين همه از بركت تفضّل تو بر من، و احسانت بسوى من است، پس سپاس تو را، در برابر آنچه مرا به آن موفّق داشته‌اى، و من بوسيله اين كار تقرّب نزد تو، و نزديك شدن بساحت تو و منزلت در نزد تو، و آمرزش گناهانم، و قبول توبه‌ام را بلطف تو همى طلبم.

خدايا بر محمّد و آل محمّد رحمت فرست، و بدن مرا بر آتش حرام كن، و مرا از عذابت و از عقابت ايمن ساز. برحمت خودت [اى أرحم الرّاحمين‌] پس چون به خانه‌هاى مكّه نگريستى لبّيك گفتن را ترك كن، و حدّ آن «عقبه مدنيّين» يا محاذى آنست، و كسى كه از راه مدينه رهسپار گشته است چون بعريش‌