ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٣ - *(باب آنچه از دعا كه براى مسافر) * *(بهنگام خروج بسفر مستحب است) *

است كه گفت: امام مرا گفت: چون از منزل خود در سفرى يا حضرى خارج شدى بگوى: «بسم اللَّه، آمنت باللَّه، توكّلت على اللَّه، ما شاء اللَّه، و لا حول و لا قوّة الّا بالله» (بنام خدا آغاز ميكنم، بخدا ايمان مى‌آورم، كار خود را بخدا بازمى‌گذارم، هر چه خدا بخواهد صورت مى‌پذيرد، هيچ قدرت و نيروئى جز با استعانت از خدا وجود ندارد).

پس كسى كه اين دعا را بخواند چون شياطين با او روبرو شوند فرشتگان بصورت ايشان ضربت ميزنند، و ميگويند: شما را با او چه كار است، در صورتى كه او خداى عزّ و جلّ را نام برده، و به او ايمان آورده، و بر او توكّل كرده، و گفته است: هر چه خدا بخواهد صورت مى‌پذيرد، و رضايت ما را برمى‌انگيزد، و هيچ قدرت و قوّتى جز با استعانت از او وجود ندارد؟

٢٤١٧- و ابو بصير از امام باقر ٧ روايت كرده است كه گفت:

كسى كه بهنگام بيرون شدن از در خانه‌اش بگويد:

«أعوذ باللَّه ممّا عاذت منه ملائكة اللَّه من شرّ هذا اليوم، و من شرّ الشّياطين، و من شرّ من نصب لأولياء اللَّه عزّ و جلّ، و من شرّ الجنّ و الانس، و من شرّ السّباع و الهوامّ، و من شرّ- ركوب المحارم كلّها، اجير نفسى باللَّه من كلّ شرّ

(بخدا پناه ميبرم از هر چيز كه فرشتگان خدا از آن پناه برده‌اند از شرّ اين روز، و از شرّ شياطين، و از شرّ كسى كه با دوستان خداى عز و جل دشمنى بنياد نهد، و از شرّ جنّ و انس، و از شرّ درندگان و جانوران زهرناك، و از شرّ ارتكاب، هر يك از گناهان، خويشتن را از هر شرّى در