ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٨ - *(كوچ كردن از عرفات) *

زائرين خودت قرار ده، و بهترين نمونه خير و بركت [و عافيت‌] و رحمت و رضوان و مغفرتى را كه بيكى از ايشان عطا كرده‌اى بمن عطا فرماى. و آنچه را از خانواده يا مال يا كم يا بيش كه من بسوى آن باز ميگردم براى من مبارك ساز. و مرا نيز براى آنان مبارك فرماى».

پس چون كوچ كردى در راه سپردن اعتدال را بكاربند، و بر تو باد به آرامى و شتابزدگى‌اى را كه بسيارى از مردم در كوهها و درّه‌ها بكار مى‌برند ترك كن، زيرا رسول خدا ٦ شتر خود را چندان از شتاب بازمى‌داشت كه سرش ببالاى ران ميرسيد و مردم را به آرامش ميخواند، و سنّت او همان سنّت متّبع است.

پس چون به تلّ سرخ كه در سمت راست جاده است، رسيدى بگو:

اللّهمّ ارحم موقفي، و بارك لي في عملي، و سلّم لي ديني، و تقبّل مناسكي»

. «خدايا موقف مرا مشمول رحمت خود قرار ده، و عملم را برايم مبارك ساز، و دينم را برايم سالم بدار، و مناسكم را قبول فرماى».

پس چون بمزدلفه- كه همان جمع است- رسيدى در داخل درّه از سمت راست جادّه نزديك بمشعر الحرام فرود آى، و اگر در آنجا موضعى نيافتى پس از حوضهائى كه نزديك وادى محسّر است در مگذر، زيرا كه آنجا فاصله ميان جمع و منى است.

و نماز مغرب و عشاء را با يك اذان و دو اقامه بجاى آور، و پس از آن‌