ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٥ - باب آنچه در باره آنكه شبهاى منى را در مكه بسر برده آمده است

باب آنچه در باره آنكه شبهاى منى را در مكّه بسر برده آمده است‌

٣٠٠٧- ابن مسكان از جعفر بن ناجيه روايت كرده است كه از امام صادق ٧ در باره كسى سؤال كردم كه شبهاى منى را در مكّه بسر برده است.

پس فرمود: قربانى سه رأس از گوسپندان بر ذمّه او است كه آنها را ذبح ميكند.

شرح: «اين حكم كسى باشد كه شب سوّم را آفتاب در منى بر وى غروب كند يا از صيد و زنان دورى نگزيند، وجوب بودن شب يازدهم و دوازدهم در منى قول مشهور فقها است جز اينكه در مكّه بيدار و مشغول بعبادت باشد كه آن را استثنا كرده‌اند چنان كه در خبر بعد آمده است».

٣٠٠٨- و معاوية بن عمّار در باره مردى از آن امام سؤال كرد كه بزيارت بيت رفت، و همچنان در طوافش و دعايش و در سعى و دعا بسر برد تا سپيده بدميد، امام فرمود: چيزى بر ذمّه او نيست، زيرا او در طاعت خداى عزّ و جلّ بوده است.

٣٠٠٩- و جميل بن درّاج از آن امام روايت كرده است كه فرمود: چون پيش از غروب خورشيد از منى خارج شدى پس جز در منى صبح مكن.

٣٠١٠- و جعفر بن ناجيه از آن امام روايت كرده است كه فرمود: چون مرد