ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٢ - باب ازاله آلودگيها

حرمان» آمده است.

و علامه گفته است: در اين محل بستانى بوده است، و مسجد حصباء نزديك آن قرار داشته است. و مؤيد نظر علامه اينست كه از رقى صاحب كتاب معروف تاريخ مكّه در تعيين حدّ محصّب همين عبارت: «حائط حرمان» را آورده است».

٣٠٢٩- معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: مستحبّ است براى مرد و زن كه از مكّه خارج نشوند، تا درمى خرما بخرند، و آن را بمنظور جبران اختلالاتى كه از ايشان در احرامشان سرزده، و منافياتى كه نسبت بحرم خداى عزّ و جلّ از جانب ايشان رخ داده است صدقه دهند.

٣٠٣٠- و ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده است كه در تفسير قول خداى عزّ و جلّ: ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ‌ فرمود: تفث همان ناروائيها است كه در حال احرام از شخص سر ميزند، و چون از منى بمكّه بازآيد، و طواف بجا آورد، و سخنى خوش بر زبان براند، اين كار كفّاره چيزيست كه از او سرزده است.

٣٠٣١- و ذريح محاربى از امام صادق ٧ روايت كرده است كه آن امام در تفسير قول خداى عزّ و جلّ: ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ‌ فرمود: تفث ديدار امام است (كه با آن گناهان بريزد)

٣٠٣٢- و ربعى، از محمد بن مسلم، از امام ابو جعفر ٧ در تفسير قول‌