ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٦ - *(باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم) *

چهار سال از زندگانى امام ابو جعفر محمّد باقر ٧ ميگذشته است.

شرح: «اين روايت را مؤلّف براى توجّه بسنّ امام باقر ٧ و رفع استبعاد نقل كرده است».

٢٣١٠- و روايت شده است كه كعبه در دوران فترت، و فاصله ميان عيسى و محمد صلوات اللَّه عليهما بسوى خدا شكايت برد، و گفت: پروردگارا چه رخ داده است كه زائرين من كم شده‌اند؟ چه رخ داده است كه عيادت‌كنندگان من كاهش يافته‌اند؟ پس خداى- جلّ جلاله- بسوى او وحى فرستاد كه: من نازل‌كننده نورى جديد بر قومى هستم كه مشتاق تو ميشوند، همان طور كه جانداران مشتاق اولاد خود ميشوند. و واله و شيداى تو ميگردند، همان گونه كه زنان واله و شيداى همسران خود ميگردند. و مقصود از اين قوم امّت محمد ٦ هستند.

٢٣١١- و حريز از امام صادق ٧ روايت كرده است كه گفت:

«در حجر نوشته‌اى به اين مضمون يافتند: من اللَّه صاحب بكّه‌أم در آن روز كه آسمانها و زمين را آفريدم، و آن روز كه خورشيد و ماه را خلق كردم آن را ساختم. و آن را بوسيله هفت فرشته، نيكو محافظت نمودم، در آب و شير آن براى اهلش بركت نهاده‌اند. روزى آن از راههاى متعدّد، از بالاى آن شهر و پائين آن و از طريق ثنيّه همى آيد.

شرح: «جمله «آن را ساختم» ترجمه كلمه «صنعتها» است. و در بعضى نسخه‌ها بجاى اين كلمه «خلقتها» ذكر شده است. و در كافى در خبرى صحيح از سعيد بن‌