ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٥ - باب ميقاتهاى عمره از مكه و قطع تلبيه عمرهكننده

شود لبّيك گفتن را قطع نميكند تا وقتى كه بكعبه بنگرد.

٢٩٥٣- و روايت شده است كه او چون بمسجد الحرام بنگرد لبّيك گفتن را قطع ميكند.

٢٩٥٤- و روايت شده است كه او چون به اوّل حرم داخل شود لبّيك گفتن را قطع ميكند.

٢٩٥٥- و در روايت فضيل آمده است كه گفت: در مقام سؤال از امام صادق ٧ معروض داشتم كه: چون در حال عمره بمكّه داخل شوم، تلبيه را از كجا قطع كنم؟ پس امام فرمود: مقابل عقبه- عقبه مدنيّين- گفتم: عقبه مدنيّين كجا است؟ فرمود: روبروى قصّارين.

٢٩٥٦- و از يونس بن يعقوب روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه عمره مفرده بجا مى‌آورد، پس فرمود:

چون «ذو طوى» را ببينى تلبيه را قطع كن.

٢٩٥٧- و در روايت مرازم از امام صادق ٧ آمده است كه فرمود:

صاحب عمره مفرده زمانى كه شتران پاهاى خود را در حرم گذارند تلبيه را قطع ميكند.

٢٩٥٨- و روايت شده است كه او چون بخانه‌هاى مكّه بنگرد تلبيه را قطع‌