ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩١ - باب ذبح و نحر و آنچه بهنگام ذبح گفته مىشود
٣٠٨٢- و عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ روايت كرده است كه در باره معنى قول خداى عزّ و جلّ: فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْها صَوافَ. فرمود: آن بهنگامى است كه اشتران قربانى براى نحر بصف شوند، و دستهاشان ميان گام تا زانو بسته گردد، و «وجوب جنوبشان» وقتى است كه بزمين افتند- يعنى جانشان از بدن خارج شود-.
٣٠٨٣- و ابو الصّباح كنانى از آن امام سؤال كرد كه: اشتر (بدنه) چگونه نحر مىشود؟ امام فرمود: در حالى از طرف راست نحر مىشود كه آن ايستاده باشد.- يعنى كسى كه طعن را به او وارد ميسازد، در طرف راست مىايستد و به اين كار اقدام ميكند-.
٣٠٨٤- و معاوية بن عمّار از آن امام ٧ روايت كرده است كه فرمود: چون هدى خود را خريدى پس آن را رو بقبله بگردان، و آن را نحر يا ذبح كن، و- در حين انجام اين كار- بگو:
«وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مسلما وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ، لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا من المسلمين، اللّهمّ منك و لك،