ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٥٢ - باب حدود عرفات و منى و مشعر

و نماز صبح روز عرفه را.

باب حدود عرفات و منى و مشعر

٢٩٧٨- معاوية بن عمّار و ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه فرمود: حدّ منى از عقبه‌[١] تا وادى محسّر[٢]، و حد عرفات از مأزمين‌[٣] تا منتهاى موقف است.

٢٩٧٩- و نيز فرمود: حدّ عرفه از درون درّه عرنه‌[٤]، و ثويّة[٥]، و نمرة[٦]، و ذو المجاز[٧]. است كه جمره عقبه در آن واقع شده است. و عرفات از حرم نيست و حرمت حرم از آن بيشتر است.

٢٩٨٠- و پيمبر ٦ در سرزمين عرفه، در سمت چپ كوه وقوف كرد، پس‌

[١] مراد از عقبه همان محلّى است كه جمره عقبه در آن واقع شده است.

[٢] محسّر- بر وزن مثلّث نام درّه‌اى واقع در ميان منى و مزدلفه و بمنى نزديكتر است، و خود حدّى از حدود منى است.

[٣] مأزمين نام محلّى ميان عرفه و مشعر است.

[٤] عرفه بر وزن لمزه بنا بقول صاحب قاموس نام درّه‌اى در عرفات است و جزئى از موقف نيست.

[٥] ثويّه بر وزن قضيّه يا رقيّه از حدود عرفه است. و از موقف نيست.

[٦] نمره بر وزن كلمه ناحيه‌اى در عرفات است كه در حجّة الوداع رسول خدا ٦ در آنجا منزل گزيد.

[٧] ذو المجاز موضع بازارى از بازارهاى موسمى عصر جاهليت است.