ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٦ - *(باب ذكر خداى عز و جل و دعا در مسير سفر) *

و هم است».

* (باب ذكر خداى عزّ و جلّ و دعا در مسير سفر)*

٢٤٢٠- معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: رسول خدا در سفرش هر گاه كه فرود مى‌آمد، تسبيح مى‌گفت، و چون سوار مى‌شد تكبير مى‌گفت.

٢٤٢١- و علاء از ابو عبيده از يكى از آن دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام روايت كرده است، كه فرمود: چون در سفرى باشى، بگو:

«اللّهمّ اجعل مسيرى عبرا، و صمتى تفكّرا، و كلامى ذكرا»

(خداوندا رفتن راهم را موجب پندآموزى قرار ده، و خاموشيم را انديشيدن، و گفتارم را ياد تو كردن قرار ده).

٢٤٢٢- و رسول خدا ٦ فرمود: قسم بكسى كه جان أبو القاسم در قبضه قدرت او است، هيچ تهليل گوئى و هيچ تكبير گوئى بر فراز ارتفاعى از ارتفاعات خداى را تهليل و تكبير نگفته است، مگر آنكه بوسيله تهليل و تكبير او هر چه در پشت سر داشته با او بتهليل پرداخته، و هر چه در پيش رو داشته با او تكبير گفته است، تا آنجا كه اين هم آوائى در تهليل و تكبير، به آخرين نقطه زمين و مقطع خاك رسيده است.