ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٠ - باب فرود آمدن در دره حصبه

٣٠٢٥- و جميل بن درّاج از آن امام ٧ روايت كرده است كه فرمود:

باكى نيست كه شخص اگر بخواهد در كوچ اوّل شركت كند، و آنگاه در مكّه اقامت نمايد. و فرمود: پدرم ٧ ميفرمود: هر كس بخواهد ميتواند بهنگام بالا آمدن روز جمرات را رمى نمايد، و پس از آن كوچ كند، (اگر چه مستحب آنست كه رمى جمرات بهنگام زوال انجام گيرد.) راوى گفت: پس معروض داشتم كه: زمان معيّن براى رمى جمرات چه وقت است؟ پس فرمود: از برآمدن روز تا غروب خورشيد، و كسى كه شكار بدست آورده نميتواند در كوچ اوّل شركت كند.

٣٠٢٦- و امام صادق ٧ را از معنى قول خداى عزّ و جلّ: فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ، وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ‌ سؤال كردند، امام فرمود:

مقصود بيان اين نيست كه اين مورد موسّع است، چنان كه اگر خواست، اين كار را انجام دهد، و يا اگر خواست آن يك را بجا آورد، بلكه مقصود اينست كه شخص حجّ‌گزار بحالى بازمى‌گردد كه هيچ گناهى بر او نيست، و هيچ بزه‌اى ندارد.

باب فرود آمدن در درّه حصبه‌

شرح: «حصبه يا محصّب در اصل لغت نام هر محلّى است كه سنگريزه‌اش فراوان باشد، و مقصود از حصبه در اينجا درّه‌اى است كه يك طرفش منى است، و