ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠١ - باب نوادر طواف

٢٨٤١- و ابان از امام صادق ٧ سؤال كرد كه: آيا رسول خدا ٦ شماره طوافى كه معروف به او باشد، داشته است؟ پس امام فرمود: رسول خدا ٦ در هر شبانه روز ده اسبوع طواف ميكرد: سه اسبوع در اوّل شب، و سه اسبوع در آخر شب، و دو اسبوع هنگام صبح، و دو اسبوع بعد از ظهر، و فرصت استراحتش در ميان نوبتهاى طواف بود.

٢٨٤٢- و سعيد اعرج از آن امام ٧ در باره شتابنده و كندى‌كننده در طواف سؤال كرد، پس امام ٧ فرمود: هر دو قسم جايز است، تا هر زمان كه آزارى بكسى وارد نسازد.

٢٨٤٣- و على بن نعمان از يحيى ازرق روايت كرده است كه گفت: به امام ابو الحسن ٧ گفتم: من چهار اسبوع طواف كردم، و پس از آن خسته شدم، آيا جايز است كه نمازهاى آن را نشسته بجا آورم؟ امام فرمود: نه. گفتم: چگونه شخص نماز شب را- در صورتى كه خسته شود، يا فترتى بيابد- نشسته ميخواند؟ امام فرمود: آيا شخص نشسته طواف ميكند؟ گفتم: نه. فرمود: بنا بر اين بايد آن نماز را ايستاده بخوانى.