ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٤ - *(باب اقسام حج) *

ايشان جز از حجّ قرآن يا حجّ افراد بهره‌اى ندارد، زيرا خداى عزّ و جلّ در اين باره فرموده است:

پس كسى كه، بعد از انجام عمره، از چيزهائى كه در زمان احرام بر او حرام بود متمتّع شود، تا آنكه زمان محرم‌شدنش براى حجّ فرا رسد، ميبايد تا هر قربانى را كه براى او ميسّر باشد تقديم كند. و پس از آن گفته است: اين، براى كسى است كه خانه و خانواده‌اش از حاضران مسجد الحرام نباشند. و حاضران مسجد الحرام كسانى هستند كه در مكّه و حوالى آن شهر، تا مسافت چهل و هشت ميل سكونت دارند، و كسى كه از اين محدوده خارج باشد، حجّ او جز بصورت متمتّع بعمره بسوى حجّ نيست، (يعنى حجّ تمتّع بايد بجاى آورد) و خدا غير آن را قبول نميكند.

٢٥٤٦- و ابن بكير از زراره روايت كرده است كه گفت: از امام باقر ٧ شنيدم كه ميفرمود: كسى كه به كعبه و صفا و مروه طواف كند، محلّ شده است، اعمّ از آنكه اين پيشامد را خوش داشته باشد، يا براى او ناخوشايند باشد. مگر كسى كه در همان سال عمره بجا آورد، يا قربانى بسوى كعبه براند، و شعار بر آن قرار دهد، و قلاده بر گردنش بياويزد.

٢٥٤٧- و ابن اذينه از زراره روايت كرده است كه گفت: مردى بسوى امام باقر ٧ آمد، در حالى كه آن امام در پشت مقام ابراهيم بود. پس گفت: من حجّ‌