ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠ - باب فضائل حج

- چنان كه خواهد آمد- روايتى نقل كرده است از معصومين عليهم السّلام كه فرموده‌اند «هر كس با مال حرامى حجّ كند، بهنگام تلبيه او را ندا دهند كه‌

«لا لبّيك و لا سعديك»

و با اين گونه جواب، تلبيه او را ردّ كنند، و او را در شمار حاجيان نپذيرند، اين از طريق اماميّه، و امّا از طريق اهل سنّت: طبرانى در كتاب اوسط خود، از ابى هريره، و اصبهانى در كتاب الترغيب از اسلم عدوى از رسول خدا ٦ و سلم روايت كرده‌اند كه فرمود: چون حاج بقصد حجّ با نفقه سفرى پاك و پاكيزه از شهر و ديار خود خارج شود، و پاى خود را در حلقه ركاب گذارد، و بانگ‌

لبّيك اللّهمّ لبّيك‌

سر دهد منادى از آسمان او را ندا دهد:

«لبّيك و سعديك»

و اين ندا سعادتى از پى سعادتى را براى او اعلام ميكند- توشه‌ات حلال و مركبت حلال و حجّت مقبول و سعيت مشكور و و و، و چون با نفقه‌اى پليد خارج شود، و پاى خود را در ركاب گذارد، و بانگ به لبّيك برآورد، منادى از آسمان او را ندا كند

«لا لبّيك و لا سعديك»

توشه است حرام و حجّت مردود و سعيت نامقبول است».

٢٢٠٩- و كسى كه چهار نوبت بحجّ رود، هرگز فشار قبر باو نرسد، و چون مرگش فرا رسد خداى عزّ و جلّ ثواب حجهائى كه كرده است در زيباترين صورت ممكن مقابل ديدگانش مصوّر سازد بحالى كه در قبر او نماز ميگزارد، تا روزى كه خداوند عزّ و جلّ او را از قبر برانگيزد، و ثواب آن نمازها از آن او خواهد بود، و بدان كه يك ركعت از آن نمازها با هزار ركعت از نماز آدميان برابر است.

٢٢١٠- و كسى كه پنج بار حجّ بجاى آورد، خداوند هرگز او را عذاب نخواهد كرد، و كسى كه ده بار بحجّ رود خداوند هرگز حساب او را نكشد، يعنى مداقّه نكند و