ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٠ - *(باب چيزهائى كه احرام در آنها) * *(جايز است، و چيزهائى كه جايز نيست) *

٢٦٣٥- و سماعه از آن حضرت سؤال كرد، كه آيا زن محرم ميتواند حرير بپوشد؟ امام در جواب فرمودند: براى او شايسته نيست كه حرير خالص را، بى‌آنكه ماده‌اى ديگر به آن مخلوط شده باشد بپوشد، و امّا خزّ و علم در لباس، پس پوشيدن آن براى او در حال احرام بلا مانع است، و اگر مردى بر او بگذرد، ميبايد بوسيله جامه‌اش خود را از او بپوشاند، و نمى‌بايد كه خود را بوسيله دست از خورشيد مستور دارد، و ميتواند لباس خزّ بپوشد.

آرى ايشان خواهند گفت: كه در بافت خز حرير بكار رفته است، و حقيقت امر اينست كه حرير خالص مكروهست.

٢٦٣٦- و ابو بصير مرادى پرسيد كه: پوشيدن قزّ براى زن در حال احرام چه صورتى دارد؟ پس امام فرمود: باكى نيست. همانا كه مادّه مكروه، حرير خالص است.

شرح: «قزّ پارچه‌اى است كه از ابريشم و پيله آن سازند».

٢٦٣٧- و يعقوب بن شعيب در باره زنى كه زينت آلات بپوشد از امام سؤال كرد، و امام فرمود: براى او جايز است كه دست بند و خلخالها را بپوشد.

شرح: «مراد دستبند، چرمى يا آنچه را كه از استخوان حيوانات دريائى بعنوان زينت سازند ميباشد».