ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٢ - باب فضائل حج

صاحب مال نوشته مى‌شود.

شرح: «اين فتواى مؤلّف مضمون روايتى است كه كلينى در كافى (در باب الرّجل يحجّ عن غيره) نقل كرده است. و آنچه در نزد فقهاء اماميّه مسلّم است نائب حقّ ندارد از نيّت نيابت عدول كند به نيت براى خود، و در صورتى كه مسلّم شود نايب قصد نيابت نكرده، در حجّ واجب يا مورد وصيّت، گويند: بر صاحب مال يا وصى است كه اجيرى ديگر بگيرد، و استيجار حجّ دوّم را واجب دانند، و نيز استعاده و باز گرفتن اجرت را از اجير اوّل در صورت امكان لازم شمرند، و بنظر ميرسد كه گرفتن حجّ از اجير و گذاشتن آن بحساب صاحب مال، با وجوب گرفتن اجير ديگر و بازگرداندن اجرت از اجير اوّل سازگار نباشد، و اللَّه اعلم».

٢٢٤٢- و امام صادق ٧ فرمود: هر گاه هزار نفر را در حجّ خود شريك سازى هر آينه براى هر يك از ايشان حجّى خواهد بود، بدون آنكه چيزى از حجّ تو كاسته گردد.

٢٢٤٣- و روايت شده است كه خداى عزّ و جلّ براى او و براى ايشان حجّى بحساب مى‌گذارد، و نيز براى او در مقابل صله‌اى كه نسبت به ايشان انجام داده اجرى منظور ميدارد.

و كسى كه بخواهد از جانب ديگرى طواف كند، ميبايد بهنگام آغاز كردن طواف بگويد: خدايا اين طواف را از جانب فلان بپذير، و در اين حال نام كسى را كه به نيابت او طواف ميكند بر زبان آرد.

٢٢٤٤- و كسى كه از جانب ديگرى حجّ بجاى مى‌آورد ميبايد بگويد: خدايا