ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣٤ - *(باب أيام و اوقاتى كه سفر در آن مستحب است،) * *(و أيام و اوقاتى كه سفر در آن مكروهست ) *

پس امام ٧ نوشت: كسى كه بر خلاف اهل تطيّر روز چهارشنبه آخر ماه بيرون شود، از هر آفتى محفوظ مى‌ماند. و از هر حادثه سوئى معاف مى‌شود، و خداى عزّ و جلّ حاجتش را برميآورد.

٢٣٩٤- و رسول خدا ٦ فرمود: بر شما باد كه بهنگام شب سفر كنيد، زيرا كه زمين در شب درنورديده مى‌شود.

٢٣٩٥- و در روايت جميل بن درّاج، و حمّاد بن عثمان از امام صادق ٧ آمده است، كه فرمود: زمين از ساعات آخر شب درنورديده مى‌شود.

٢٣٩٦- و محمد بن يحيى خثعمى از آن امام ٧ روايت كرده است كه فرمود: روز جمعه در پى حاجتى بيرون مرو، تا چون روز شنبه فراز آمد، و خورشيد بدميد، در پى حاجتت روان شود.

٢٣٩٧- و أبو ايّوب خزّاز، و عبد اللّه بن سنان، امام صادق ٧ را از معنى قول خداى عزّ و جلّ: فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ، وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ‌ (جمعه: ١٠) سؤال كردند. و امام فرمود: نماز در روز جمعه است، و انتشار در