ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦١ - باب فضائل حج

ميگيرد، و او و پدر و مادر و پسر و دختر و برادر و خواهر و عمو و عمّه و خالو و خاله‌اش آمرزيده ميشوند، زيرا خداوند گشوده دست و بزرگوار است.

٢٢٤٠- و امام صادق ٧ فرمود: هر كس از جانب ديگرى حجّ بجاى مى‌آورد، هر دو در ثواب آن شريك‌اند تا زمانى كه طواف واجب را انجام دهد، آنگاه آن شركت تمام مى‌شود، پس هر عملى كه پس از آن انجام گيرد، متعلّق بهمان كس است كه مباشر حجّ بوده است.

شرح: «ظاهرا مراد از «طواف واجب» طواف النساء است كه آخرين عمل محسوب مى‌شود».

٢٢٤١- و علىّ بن يقطين از ابو الحسن ٧ در باره كسى كه يك حجّ را به پنج تن بازگذاشته است سؤال كرد، حضرت فرمود: يكى از ايشان عمل آن حجّ را بجاى مى‌آورد، و همگى ايشان در اجر شريكند، سائل پرسيد كه حجّ از آن كيست؟

امام فرمود: از آن كسى است كه در گرما و سرما متحمّلى رنج آن شده است.

پس اگر كسى از ديگرى مالى را بستاند، ولى از جانب او حجّ بجاى نياورد و بميرد، و چيزى از خود باقى نگذارد، پس در صورتى كه اجير خود حجّ كرده باشد، حجّ او را گرفته بصاحب مال مى‌دهند، ولى اگر حجّ بجاى نياورده باشد، ثواب حجّ براى‌