ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٨ - باب علل و أسرار حج

و علّت اينكه روزه داشتن در ايّام تشريق (سه روز بعد از عيد قربان) مكروه شده اينست كه گروه حاجّ زائرين خداى عزّ و جلّ هستند، و بهمين جهت در ضيافت او بسر ميبرند، و براى ميهمان شايسته نيست كه نزد كسى كه بزيارت او آمده و در ضيافت او قرار گرفته است روزه بدارد.

٢١٣٠- و روايت شده است كه ايّام تشريق ايّام خوردن و نوشيدن و كام گرفتن است.

و مثل گرفتن پرده كعبه و آويختن بآن بمانند آنست كه ميان دو كس جنايتى رخ داده باشد پس مرتكب آن جنايت بدامان غريم خود درآويزد، و در برابر او تذلّل و تضرّع نمايد، به اين اميد كه او گناهش را ببخشد و او را بيامرزد.

و علّت اينكه انجام دهنده حجّ از وقت ستردن موى سرش تا چهار ماه گناهى در نامه عملش نوشته نمى‌شود اينست كه خداى عزّ و جلّ چهار ماه حرام را براى مشركين مباح ساخته، و در ظرف اين چهار ماه ايشان را از تعرّض مصون داشته است آنجا كه ميفرمايد: «فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ» (يعنى بمدّت چهار ماه در زمين سياحت كنيد) پس بر همين اساس و بمقتضاى همين قياس براى كسى از مؤمنين كه حجّ بجاى آورد ارتكاب گناهان در چهار ماه را بخشيده است.

شرح: «اين مطلب مضمون روايتى است كه در كافى روايت شده است و مراد