ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٠ - باب نوادر طواف

اين صورت آيا اين شمارش براى آن دو، و براى كودكى كه با خود دارند كفايت ميكند؟ پس امام فرمود: آرى. آيا نمى‌بينى كه تو چون پشت سر امام نماز ميگذارى به او اقتداء و اتكاء ميكنى؟ (و شناخت ركعات نماز را به او واميگذارى؟) اين نيز مثل آنست.

٢٨٣٨- و سعيد اعرج از آن امام ٧ در باره طواف سؤال كرد كه:

آيا شخص ميتواند كه بشمارش همسفر خود اكتفاء كند؟ امام ٧ فرمود:

آرى.

٢٨٣٩- و صفوان از يزيد بن خليفه روايت كرده است، كه گفت: امام صادق ٧ مرا ديد كه پيرامون كعبه طواف ميكنم، در حالى كه «برطلّه»[١] اى بر سر دارم. پس بعد از آن ملاقات فرمود: پيرامون كعبه طواف ميكنى در حالى كه برطله‌اى بر سر دارى؟! آن را پيرامون كعبه مپوش، زيرا كه آن از زىّ يهود است.

٢٨٤٠- و معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: مستحبّ است كه سيصد و شصت «اسبوع» بعدد ايام سال طواف كنى، پس اگر نتوانستى، سيصد و شصت شوط، و اگر نتوانستى هر قدر كه بتوانى طواف بجا آورى.

[١] برطله بضم باء و طاء و تشديد لام مفتوح، كلاهى دراز است كه در زمان قديم ميپوشيده‌اند.