ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠٣ - باب متعلق به محصور و مصدود

امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: قربانى ميكند و باز ميگردد.

گفتند: پس اگر هديى نيابد؟ فرمود: روزه ميگيرد.

و چون مردى با انجام دادن عمره تمتّع بسوى حجّ روان شود، پس سلطان ستمكارى در مكّه او را محبوس سازد، و تا يوم النحر آزاد نكند، تكليف او اينست كه در مشعر بمردم ملحق گردد، و پس از آن بمنى رود، و جمرات را رمى نمايد، و ذبح را انجام دهد، و سرش را بتراشد، و چيزى بر ذمّه او نيست، ولى در صورتى كه آن ستمكار او را در يوم النحر آزاد كند، او مصدود از حجّ است، و اگر بقصد حجّ تمتّع بمكّه داخل شده ميبايد هفت شوط بر بيت طواف كند، و هفت بار سعى بين صفا و مروه را انجام دهد، و سرش را بتراشد، و گوسپندى ذبح نمايد، و اگر بقصد حجّ افراد بمكّه داخل شده، ذبحى بر ذمّه ندارد، و چيزى بر عهده او نيست.

٣١٠٧- و رفاعة بن موسى از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: حسين بن علىّ- عليهما السّلام- بحال عمره بطرف مكّه خارج شد، و شترى را بقصد قربانى سوق داده بود، و همچنان راه پيمود تا به دهكده «سقيا» رسيد، ولى در آنجا به بيمارى شديد «برسام» مبتلا شد، و از اين رو سر خود را تراشيد، و شتر را در