ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٤ - كسى كه نسبت بكعبه انديشه بد كند

ايشان را بصورت علفى جويده درآوردند.

و امّا چرا بر حجّاج نرفت، آنچه بر تبّع و اصحاب فيل رفت، اين بدان سبب است كه قصد حجّاج ويران كردن كعبه نبود، بلكه هدفش دستگير كردن عبد اللَّه بن الزّبير بود. و او ضدّ صاحب حقّ بود. پس چون بكعبه پناه برد، خدا اراده كرد تا براى مردم بيان كند كه او را پناه نداده است، و از اين رو كسى را كه بيت را بر سر او ويران كرد مهلت داد.

٢٣٢٥- و از عيسى بن يونس روايت شده است كه گفت: «ابن ابى العوجاء از شاگردان حسن بصرى بود، پس از آن از توحيد منحرف شد، پس او را گفتند:

مذهب رفيق خود را واگذاشتى، و بمذهبى درآمدى كه نه اصلى دارد، و نه حقيقتى! وى گفت: رفيق و مصاحب من پريشان گوى بود، گاهى به «قدر» قائل ميشد، و گاهى به «جبر»، و من او را چنان نميشناسم كه مذهبى را معتقد شده و به آن ثابت مانده باشد. گويد: و ابن ابى العوجاء از سر تمرّد و بمنظور انكار بر كسى كه حجّ بجاى مى‌آورد، بمكّه رفت. و دانشمندان سؤال و جواب او، و همنشينى او را بعلّت بد زبانى و فساد