ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٩ - تقصير

سپس چهار لبّيك واجب را بطور آهسته، اگر خواهى ايستاده و اگر خواهى نشسته، و اگر خواهى در حال خروج از مسجد و توجه بحجر الأسود بگوى، و اين چهار لبّيك چنين است:

«لبّيك اللّهمّ لبّيك، لبّيك لا شريك لك لبّيك انّ الحمد و النّعمة لك و الملك لا شريك لك».

سپس در حال سكون و وقار با تسبيح و تهليل و ذكر خداى عزّ و جلّ گام در راه گذار، تا چون به «رقطاء» در نزديكى «ردم» كه محلّ تلاقى دو راهست رسيدى، تا بر سرزمين ابطح مشرف شدى صدايت را به لبّيك گفتن برآور، تا بمنى برسى.

و همان گونه كه در عمره تلبيه كردى لبّيك بگوى، و «ذى المعارج» را بسيار تكرار كن، زيرا رسول خدا ٦ آن را بسيار بر زبان ميراند.

و در آن حال كه بسوى منى راه ميسپارى بگو:

«اللّهمّ ايّاك أرجو و ايّاك أدعو فبلّغنى أملى، و أصلح لى عملى».

پس چون بمنى آمدى بگو:

«الحمد للَّه الّذى أقدمنيها صالحا في عافية