ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٦ - باب تحريم آشكار حرم و حكم آن

٢٣٦٨- و محمّد بن مسلم در باره آهوئى كه داخل حرم شود، از يكى از آن دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام سؤال كرد، امام فرمود: دستگير نميشود و دست بر آن سوده نميگردد. زيرا خداى عزّ و جلّ ميگويد: وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً.

٢٣٦٩- و ابن مسكان از يزيد بن خليفه روايت كرده است كه گفت: در جانب خانه من زنبيل بزرگى جاى داشت، كه دو تخم از كبوتران حرم در آن بود. پس غلام من رفت، و نادانسته زنبيل را واژگون كرد، و آن دو را بشكست، پس من از خانه بيرون شدم، و عبد اللّه بن حسن را ملاقات كردم، و ماجرا را با او باز گفتم. وى گفت: دو مشت از آرد صدقه كن، گفت: آنگاه امام صادق ٧ را ديدار كردم، و داستان را به او گزارش دادم، فرمود: قيمت دو پرنده بر ذمّه او است- تا آخر-

٢٣٧٠- و از شهاب بن عبد ربّه روايت است كه گفت: به امام صادق ٧ گفتم: من با جوجه‌هائى كه از غير مكّه مى‌آورند، و در حرم ذبح مى‌كنند سحرى مى‌سازم، امام فرمود: بد غذائى براى سحرى تو است، آيا ندانسته‌اى كه چيزى‌