ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٢ - *(كوچ كردن از مشعر الحرام) *

و خداى عز و جل را براى خودت و والدينت و فرزندانت و اهل و عيالت و مالت و برادران مؤمنت و خواهران مؤمنه‌ات، بسيار بخوان، زيرا كه آن سرزمين مكانى شريف و عظيم است، و وقوف در آنجا واجب است.

پس چون خورشيد طلوع كرد، هفت بار در برابر خداى عزّ و جلّ بگناهانت اعتراف كن، و هفت بار از او طلب توبه بنماى.

و چون جمعيّت مردمان در مشعر زياد شود، و جمع بر ايشان تنگ آيد به ارتفاع مأزمين برآيند.

* (كوچ كردن از مشعر الحرام)*

پس چون خورشيد بر كوه «ثبير» طالع شد، و اشتران جاى گامهاى خود را ديدند، كوچ كن، و زينهار از اينكه قبل از طلوع خورشيد از آنجا كوچ كنى كه در اين صورت خون گوسپندى بر ذمه‌ات خواهد بود، و بهنگام افاضه در هاله‌اى از سكينه و وقار همى باش، و اگر پياده باشى گامها را آهسته بردار، و اگر سواره باشى بى‌شتاب حركت كن، و بر تو باد به استغفار، زيرا خداى عزّ و جلّ ميگويد: «سپس از همان جا كه مردم كوچ كرده‌اند كوچ كنيد، و از خدا آمرزش بخواهيد، زيرا خدا آمرزنده و