ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٠ - باب نوادر حج

٣١٢١- و به امام صادق ٧ معروض داشتند كه: مردى در جامه‌اش خونى از آن گونه كه نماز در مثل آن جايز نيست بوده است، و او در آن جامه طواف كرده است. پس امام فرمود: طواف در آن جامه براى او كفايت كرده است، آنگاه آن را از تن بدر ميكند، و در جامه طاهرى نماز ميگزارد.

٣١٢٢- و امام صادق ٧ فرمود: طواف را در حالى كه هنوز به ادامه آن شائق و مايل باشى واگذار.

٣١٢٣- و ميثم بن عروه تميمىّ به امام صادق ٧ معروض داشت كه:

من، همسرم را كه مريض بود به دوش كشيدم، و طواف دادم، و من در طواف واجب او را بر گرد كعبه طواف دادم و بسعى صفا و مروه بردم، و آن طواف و سعى را براى خودم بحساب آوردم، پس آيا براى من كفايت ميكند؟ امام فرمود: آرى.

٣١٢٤- و احمد بن أبى نصر بزنطى در روايت از امام ابو الحسن ٧ گفته است: به آن امام معروض داشتم كه: اصحاب ما روايت ميكنند كه تراشيدن سر در غير حجّ و عمره زشت است- و جز در موارد كيفر اجراء نميشود- پس امام فرمود: ابو الحسن- موسى- ٧ چون مناسك خود را برگزار ميكرد،