ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٠ - *(باب كفاره انواع حيواناتى كه) * *(محرم آنها را شكار كند) *

است پس آنها را در آب فرو بريد،- يعنى اينها با فرو بردن در آب ميميرند، پس چگونه از جانوران دريا هستند- و ملخ را محرم نميخورد، و محلّ نيز در حرم آن را نميخورد.

پس اگر محرم «عطايه‌اى»- يعنى بزمجه‌اى- را بكشد، بايد مشتى از طعام (غله) صدقه بدهد.

و چنانچه زنبورى را بخطا بكشد چيزى بر عهده او نيست، ولى اگر از روى عمد باشد بايد مشتى گندم صدقه بدهد.

و اگر محرم شكارى را در خارج حرم بدست آورد، و ذبح كند و آنگاه مذبوح آن را بداخل حرم برد، و بمرد محلّى هديّه كند، پس باكى نيست كه آن را بخورد، و همانا كه فديه آن بر ذمّه كسى است كه آن را گرفته است.

٢٧٣٣- و از امام صادق ٧ در باره محرمى كه شكارى بدست آورده و فديه آن را اداء كرده است، سؤال كردند، كه آيا آن را بخورد، يا بدور افكند؟ گفت اگر چنين كند فديه ديگرى بر ذمّه‌اش تعلّق ميگيرد، گفتند: پس با آن چه كند؟

گفت: بايد آن را دفن كند.

و هر كسى كه فديه چيزى بر او واجب شده باشد كه در حال احرام بدست‌