ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٣ - *(دعاء موقف) *

و در برابر اهل و عيال و مال و منالى كه بر تو انعام فرموده او را حمد ميكنى، و همچنين در برابر شادى و خوشحالى‌اى كه بهره تو ساخته است بحمد مى‌پردازى، و ميگوئى:

«اللّهمّ لك الحمد على نعمائك الّتى لا تحصى بعدد و لا تكافى بعمل»

. و با هر آيه از آيات قرآن كه در آن آيه براى خود ذكر حمد كرده است او را حمد همى گوئى، و با هر تسبيح كه در قرآن خود را به آن ياد كرده است تسبيح ميكنى، و با هر تكبير كه در قرآن خود را به آن ياد كرده است تكبير ميكنى، و با هر تهليل كه در قرآن خود را به آن تهليل نموده است تهليل ميكنى، و بر محمّد و آل محمّد درود ميفرستى و طلب رحمت ميكنى، و در اين كار كوشش و تكرار بسيار ميكنى، و خداى عزّ و جلّ را بهر نامى كه در قرآن خود را به آن خوانده است و بهر نامى كه خود ميدانى همى خوانى، و او را به آن نامهائى كه در آخر سوره حشر آمده است ميخوانى، و ميگوئى:

«أسألك يا اللَّه يا رحمان بكلّ اسم هو لك، و أسألك بقوّتك و قدرتك و عزّتك، و بجميع ما أحاط به علمك، و بجمعك و بأركانك كلّها، و بحقّ رسولك صلواتك عليه و آله، و باسمك الأكبر الأكبر، و باسمك العظيم الّذي من دعاك به كان حقّا عليك أن تجيبه، و باسمك الأعظم الأعظم الأعظم الّذي من دعاك به كان حقّا عليك‌