ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٩ - باب تحريم آشكار حرم و حكم آن

آن امام در باره كسى كه در حرم كبوترى از كبوتران حرم را بكشد در صورتى كه محرم نباشد، پرسيدم حكم آن چيست؟ گفت: قيمت آن كبوتر بر ذمّه اوست، و آن يكدرهم است كه ميبايد آن را برسم صدقه صرف كند، يا بوسيله آن طعامى براى كبوتران حرم بخرد، پس اگر در حرم و در حال احرام آن را بكشد، در اين صورت يك گوسپند بعلاوه قيمت كبوتر بر ذمّه اوست.

٢٣٥٤- و حفصن بن البخترىّ از امام صادق ٧ در باره كسى كه پرنده‌اى را در حرم صيد كند روايت كرده است كه فرمود: اگر بالش درست باشد، بايد آزادش سازد، و اگر درست نبود بالش را برمى‌كند. و دانه و آب به او مى‌دهد و چون بالهايش درست شد رهايش مى‌كند.

شرح: «غرض از بركندن بال تسريع در روئيدن آن است، و ظاهر روايت وجوبست، زيرا عبارت «بالش را برميكند» بمعنى «بايد بالش را بركند» است، و در زمينه همين خبر كافى بسند صحيح از داود بن فرقد روايت كرده است كه گفت: ما در مكّه نزد امام صادق ٧ بوديم، و داود بن علىّ (عموى خليفه و حاكم مدينه) نيز در آنجا بود، و امام صادق ٧ بمن فرمود: داود بن علىّ از من پرسيد رأى شما در باره قمرى‌هائى كه ما آنها را شكار كرده و بالهايشان را بريده‌ايم چيست؟ در پاسخش گفتم: آن پرنده بالش بركنده مى‌شود، و آب و دانه به آن داده مى‌شود، تا چون وضعش درست شد آزاد مى‌گردد.

٢٣٥٥- و علاء بن رزين از محمّد بن مسلم روايت كرده است كه گفت: از