ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٧ - باب كوچ اول و أخير

٣٠١٤- و ليث مرادى از آن امام در باره مردى سؤال كرد كه در ايّام منى بمكّه مى‌آيد، و بعد از زيارت بيت بعنوان تطوّع (استحباب) پيرامون بيت طواف ميكند، امام فرمود: اقامت در منى در نظر من خوشايندتر است.

باب كوچ اوّل و أخير

٣٠١٥- معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: چون بخواهى كه پس از گذشتن دو روز از يوم النّحر- دوازدهم ذى الحجّه- كوچ كنى و از منى بمكّه رهسپار شوى، براى تو جايز نيست كه تا خورشيد زوال نكرده كوچ كنى، پس اگر حركت از منى را تا آخر ايّام تشريق، كه روز كوچ اخير است، بتأخير افكنى باكى بر تو نيست در هر ساعت كه كوچ كنى و رمى نمائى چه قبل از زوال و چه بعد از آن.

٣٠١٦- گفت- يعنى معاوية بن عمّار- از امام صادق ٧ شنيدم كه در باره معنى قول خداى عزّ و جلّ: فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقى‌ ميفرمود: يعنى براى كسى كه از شكار پرهيز كند تا آنكه اهل منى كوچ اخير را انجام دهند.