ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٢ - باب نتائج شتر قربانى و دوشيدن آن و سوار شدن بر آن

بسم اللَّه و اللَّه اكبر، اللّهمّ تقبّل منّى»

سپس كارد را بگردش درآور، و تا نمرده باشد گردنش را قطع مكن.

باب نتائج شتر قربانى و دوشيدن آن و سوار شدن بر آن‌

٣٠٨٥- حمّاد از حريز روايت كرده است كه امام صادق ٧ فرمود: علىّ ٧ چون شتر قربانى را بسوى مسلخ ميراند، و بر پيادگان ميگذشت، ايشان را بر آن سوار ميكرد، و اگر شتر سوارى كسى گم شده باشد، و شترى قربانى با او باشد، بطورى كه زيانى به آن وارد نسازد، و بار گرانى بر آن حمل نكند بر آن سوار شود.

٣٠٨٦- و يعقوب بن شعيب از امام صادق ٧ سؤال كرد، كه آيا جايز است كه شخص در صورت احتياج بر شتر هدى خود سوار شود؟ امام فرمود:

رسول خدا ٦ فرموده است: بطورى كه آن را برنج نيفكند، و خسته نكند، ميتواند بر آن سوار شود.

٣٠٨٧- و منصور بن حازم از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: علىّ ٧ شتر هدى را ميدوشيد، و بار بر آن ميگذاشت، ولى بطورى كه‌