ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٢ - باب نوادر حج

٣١٢٧- و امّا حديثى كه از امام صادق ٧ روايت شده است، كه فرمود: هر كسى كه بر زامله‌اى سوار شود ميبايد وصيّت كند نهى از سوار شدن بر زامله نيست، بلكه امر به احتراز از افتادن است، و اين مثل قول كسى است كه بگويد:

كسى كه بحجّ يا جهاد در راه خدا برآيد ميبايد وصيّت كند، و در ادوار گذشته بجز زوامل وسيله‌اى نبوده است، زيرا كه كجاوه‌ها تازه درآمده است، و در روزگاران گذشته شناخته نبوده است.

٣١٢٨- و معاوية بن عمّار در روايت از امام صادق ٧ گفته است:

از آن امام در باره مردى سؤال كردم كه حجّ افراد بجا آورد، پس چون بمكّه داخل شد گرد كعبه طواف كرد، و آنگاه نزد ياران خود رفت در حالى كه ايشان تقصير ميكردند، پس او نيز با ايشان تقصير كرد، و آنگاه بياد آورد كه او حجّ افراد بجا مى‌آورده است، پس امام فرمود: چيزى بر ذمّه او نيست، چون نماز را بجا آورد ميبايد لبّيك گفتن را تجديد كند.

٣١٢٩- و از علىّ بن يقطين روايت شده است كه گفت: از امام ابو الحسن‌