ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٣ - باب نوادر حج

اوّل ٧ در باره مردى سؤال كردم يك حجّه را به پنج نفر عطا ميكند، و يكى از ايشان به انجام حجّ ميرود، در اين صورت آيا براى همگى ايشان اجرى هست؟ فرمود:

آرى، براى هر يك از ايشان اجر حاجى منظور است. راوى گفت: گفتم: پس كدام يك از ايشان گران‌اجرتر است؟ فرمود: كسى كه گرما و سرما به او اصابت كرده است، و اگر انجام دهنده حجّ صروره باشد آن حجّ ايشان را كفايت نميكند، و حجّ براى كسى است كه آن را برگزار كرده است.

٣١٣٠- و از منصور بن حازم روايت شده است كه گفت: سلمة بن محرز، در حالى كه من حاضر بودم، از امام صادق ٧ سؤال كرد، و گفت: من طواف بيت و سعى بين صفا و مروه را بجا آوردم، سپس بمنى آمدم، و با همسرم مقاربت كردم، و طواف نساء را انجام نداده بودم، پس امام فرمود: كار بدى كردى، و مرا بجهل نسبت داد، پس گفتم: گرفتار شدم. پس فرمود: غرامتى بتو تعلّق نميگيرد.

٣١٣١- و امير المؤمنين ٧ فرمود: شما را به انجام حجّ و عمره فرموده‌اند، پس باك مداريد كه بكدام يك از آنها آغاز كنيد.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: مقصود، عمره مفرده است، زيرا عمره حجّ تمتّع جايز نيست مگر آنكه پيش از حجّ آغاز شود، و جايز نيست كه قبل از انجام‌