ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧ - باب فضائل حج

و كسى كه سفر اوّل حج او است تقصير بر او نيست بايد سر را بتراشد.

٢٢٠١- و امام صادق ٧ را از معنى قول خداى عزّ و جلّ كه فرموده است: «فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ‌» هر كس (در نفر) شتاب كرد گناهى بر او نيست، و هر كس آن را باز پس انداخت گناهى نكرده است) سؤال كردند، امام ٧ فرمود: معنى آن اينست كه حاج آمرزيده باز ميگردد بحالى كه هيچ گناهى براى او نمى‌ماند.

٢٢٠٢- و روايت شده است كه از لوث گناهانش پاك و پاكيزه بيرون مى‌آيد، بمانند روزى كه مادرش او را زائيده است.

شرح: «كتاب كافى بسند صحيح از عبد الأعلى از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: پدرم ميگفت كسى كه بقصد حجّ يا عمره آهنگ اين خانه كند، در حالى كه مبرّا از كبر باشد، در بازگشت از گناهان خود پاك مى‌گردد بمانند روزى كه مادرش او را زائيده است، سپس اين آيه را مى‌خواند: فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ‌- الآيه.

٢٢٠٣- و امام صادق ٧ فرمود: آن بنده خدا كه در منى سر خود را تراشيده است، تا هر زمان كه موى سرش از محلّ تراشيده شده برويد، همچنان در مقام شخص طائف (طواف‌كننده) است بر گرد كعبه.

شرح: «يعنى زمانى كه در منى موى سرش را سترده باشد تا نوبت ديگر كه سر بتراشد، همچنان از ثواب طواف پيرامون كعبه برخوردار است، و آنچه مؤلّف- رضوان اللَّه تعالى عليه- از حديث فهميده اينست كه گفته شد، لذا در اينجا آن را ذكر كرده‌