ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٨ - *(باب مقدم داشتن طواف حج و طواف) * *(نساء بر سعى و بر خروج بسوى منى) *

روايت كرده است كه گفت: در باره مردى از آن امام سؤال كردم كه طواف حجّ و طواف نساء را پيش از سعى بين صفا و مروه انجام داده، امام گفت: اين كار زيانى به او نميرساند. او در همان حال سعى بين صفا و مروه را انجام دهد و از حجّ خود فراغت يافته است.

٢٧٧٨- و ابن ابى عمير، از حفص بن البخترى، از ابو الحسن ٧ در باره تعجيل در طواف، پيش از خروج بسوى منى سؤال كرد. پس امام گفت: اين هر دو برابرند، چه آن را بتأخير افكند، و چه آن را مقدم دارد. يعنى شخص متمتّع.

٢٧٧٩- و ابن بكير از زراره، از ابو جعفر ٧، و جميل از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه آن دو از آن دو امام در باره انجام دهنده حج تمتعى سؤال كردند كه طواف و سعى خود را در حج مقدم دارد. پس آن دو امام گفتند: آن هر دو برابرند، چه مقدم بدارى و چه مؤخر بدارى.

٢٧٨٠- و صفوان بن يحيى، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت:

از ابو ابراهيم ٧ در باره كسى كه حج تمتّع انجام ميدهد سؤال كردم، كه چون او پيرى فرتوت، يا زنى باشد كه از حائض شدن بيم كند، آيا جايز است كه پيش از آمدن‌