ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٩ - *(محرمى كه ناخن خود را ميگيرد،) * *(يا موى خود را كوتاه ميكند) *

٢٧٠٤- و معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه گفت: محرم همگى جنبنده‌ها را از خود دور مى‌افكند، مگر شپش را، زيرا كه آن از بدن خود او است، پس چون بخواهد شپش را از جايى بجاى ديگر منتقل كند ميبايد زيانى به آن وارد نسازد.

٢٧٠٥- و أبان از زراره روايت كرده است كه گفت: از آن حضرت پرسيدم كه آيا شخص محرم ميتواند سر خود را بخارد، يا با آب بشويد؟ امام گفت: ميتواند سرش را بخارد، در صورتى كه قصد كشتن جنبنده‌اى را نداشته باشد. و باكى نيست كه با آب شستشو كند، و آن را بر سرش بريزد، در صورتى كه ملبّد[١] نباشد، پس اگر ملبّد بود، جز در مورد احتلامى آب را بر سر خود روان نسازد.

٢٧٠٦- و يعقوب بن شعيب از امام صادق ٧ پرسيد كه آيا محرم ميتواند غسل كند؟ گفت: آرى. و ميتواند آب را بر سر خود روان سازد، ولى نميبايد سرش را مالش دهد.

٢٧٠٧- و در روايت حريز از امام صادق ٧ آمده است كه گفت:

[١] موى« ملبّد» يعنى نمد شده، و تلبيه مو چنين است كه بهنگام احرام اندكى صمغ در آن مى‌گذارند، تا از ژوليده شدن و شپش زدن جلوگيرى كند.