ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٦ - باب فضائل حج

كسى است كه گناهان گذشته‌اش آمرزيده شده است، و در باقيمانده عمر عمل را از سر مى‌گيرد، و أمّا آنكه رتبه‌اش بعد از اين است شخصى است كه فقط خانواده و ثروتش محفوظ مى‌شود (يعنى آمرزيده نمى‌شود). و روايت شده است كه اين سوّم كسى است كه حجّ او قبول نمى‌شود.

شرح: «مراد از گناهان آينده‌اش آمرزيده مى‌شود، يعنى از گناه مصون و محفوظ مى‌ماند».

٢٢٥٤- و امام صادق ٧ فرمود: حجّ جهاد ضعفا است، و ما (اهل بيت) هستيم آن ضعفا. (يعنى اهل جور و جفا و طرفدارانشان ما را به استضعاف كشيدند، و حقّ ما را گرفتند، و جهاد براى ما امكان ندارد، از اين رو آن را مبدّل به حجّ ساختيم).

٢٢٥٥- و رسول خدا ٦ فرمود: چهار گروهند كه دعائى از ايشان ردّ نمى‌شود تا درهاى آسمان براى ايشان گشوده شود، و آن دعا بسوى عرش برآيد: دعاى پدر در باره فرزندش، و دعاى مظلوم بر كسى كه بر او ظلم كرده، و دعاى كسى كه بعمره رفته باشد تا از سفر باز آيد، و دعاى روزه‌دار تا آنگاه كه افطار كند.

٢٢٥٦- و كسى كه در مكّه قرآن را از جمعه تا جمعه ديگر يا مدّتى كمتر يا بيشتر ختم كند. خداى عزّ و جلّ از نخستين جمعه‌اى كه در دنيا بوده، تا آخرين جمعه‌اى كه خواهد بود اجر و ثواب‌ها براى او مينويسد، و همچنين است هر گاه در ساير ايّام آن را ختم‌