ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٠ - باب تحريم آشكار حرم و حكم آن

امام صادق ٧ در باره كسى كه محرم مى‌شود، در حالى كه نزد او، در خانه و خانواده‌اش صيدى از وحش يا طير وجود دارد، سؤال كردم، و امام فرمود: باكى نيست.

شرح: «اين حديث دلالت دارد كه شكار بوسيله احرام از ملك صاحبش خارج نمى‌شود، و در كافى خبرى باين مضمون آمده است كه جميل گفت: «از امام صادق ٧ پرسيدم شخص شكارى را از وحش يا طير در وطن خود دارد، و در همان حال كه آن شكار در منزل اوست محرم مى‌شود؟ فرمود: باكى نيست، زيانى به احرام او نمى‌رساند» ولى آوردن اين خبر در اين موضع مورد ندارد، زيرا از احكام محرم است نه از احكام حرم».

٢٣٥٦- و ابن أبى عمير از خلّاد، از امام صادق ٧ روايت كرده است كه گفت: از آن حضرت پرسيدم كه حكم كسى كه كبوترى از كبوتران حرم را ذبح كند چيست؟ فرمود: فديه بر ذمّه او تعلّق مى‌گيرد، عرض كردم: آيا جايز است كه گوشت آن كبوتر را بخورد؟ فرمود: نه، گفتم: پس ميبايد آن را بدور افكند؟ فرمود: اگر چنين كند فديه‌اى ديگر بايد بدهد، گفتم: بنا بر اين نسبت به آن بايد چه كند؟ فرمود:

ميبايد آن را دفن كند.

شرح: «جماعتى از فقهاى ما به اين خبر عمل كرده‌اند، و در دروس شهيد (ره) چنين است كه محرم هر گاه شكارى را بكشد بايد آن را دفن كند. و بر اين اصل اگر او را بخورد يا بدور افكند فديه ديگرى بر ذمّه‌اش آيد».