ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦١ - *(باب كفاره انواع حيواناتى كه) * *(محرم آنها را شكار كند) *

آورده، اگر در كار انجام حج باشد، قربانى‌اى را كه بجز آن بر او واجب شده، در منى نحر ميكند، و اگر در كار عمره باشد، آن را در مكّه روبروى كعبه نحر ميكند.

و چون محرم دچار اضطرار شود كه از گوشت شكار بخورد يا از ميته، گوشت شكار را ميخورد، و فديه مى‌پردازد، و اگر از ميته بخورد باكى نيست، إلّا:

٢٧٣٤- اينكه ابو الحسن ثانى ٧ گفت: شكار را ذبح كند، و بخورد، و فديه بدهد، در نظر من خوشايندتر از ميته است.

٢٧٣٥- و يوسف طاطرى گفت: به امام صادق ٧ گفتم:

شكاريست كه گروهى محرم آن را خورده‌اند. گفت: گوسپندى بر ذمّه هر يك از ايشان تعلق ميگيرد. و كسى كه آن را ذبح كرده جز يك گوسپند بر ذمه‌اش نيست.

٢٧٣٦- و على بن رئاب، از أبان بن تغلب، از امام صادق ٧ روايت كرده است كه در باره گروهى حاجّ محرم كه جوجه‌هاى شتر مرغى را بدست آورده و همگى از آنها خورده‌اند، گفت: در برابر هر جوجه‌اى كه خورده‌اند شتر فربهى بر ذمّه دارند، و همگى در برابر پرداختن فديه شريكند، و شترها را بشماره جوجه‌ها و بشماره آن مردان ميخرند.