ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٧ - *(باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم) *

أعرج از امام صادق ٧ آمده است كه فرمود: «وقتى قريش كعبه را خراب كردند، در پايه‌هاى آن سنگى يافتند كه خطى بر آن نقش شده بود كه نتوانستند آن را بخوانند، تا آنكه مردى را فراخواندند كه آن را خواند، و بر آن سنگ نوشته بود كه:

من اللَّه صاحب بكّه‌ام آن روز كه آسمانها و زمين را بيافريدم آن را محترم داشتم، و آن را در ميان اين دو كوه قرار دادم، و بوسيله هفت فرشته آن را نيكو محافظت كردم. و در طرق عامه آمده است كه: «املاك حنفاء».- يعنى فرشتگان حنيف-».

٢٣١٢- و روايت شده است كه در سنگى ديگر نوشته‌اى بر اين گونه يافت شده است: «اين خانه محترم خدا در مكه است. كه خداى عزّ و جلّ روزى اهل آن را از سه راه تكفل كرده است. و در گوشت و آب اهل اين شهر بركت نهاده‌اند».

٢٣١٣- و از ابو حمزه ثمالى روايت شده است كه گفت: على بن الحسين عليهما السّلام از ما پرسيد كه: كدام سرزمين افضل است؟ پس گفتيم: خدا و رسول او و فرزند رسول او داناترند. پس گفت: اما افضل سرزمينها ما بين ركن و مقام است، و اگر كسى چندان عمر كند كه نوح ٧ در قوم خود عمر كرد- هزار سال جز پنجاه سال- چنان كه روز را روزه بدارد، و شب را در آن مكان بنماز بايستد، و آنگاه خدا را بدون ولايت ما ديدار كند اين همه، هيچ سودى براى او نخواهد داشت.

شرح: «اين حديث دليل آنست كه حطيم براى عبادت افضل است، و ايمان‌