ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٨ - باب فضائل حج

٢٢٦٠- و امام باقر ٧ فرمود: كسى كه يك سال در مكّه مجاور شود، خدا گناهان نه سال گذشته او و خانواده‌اش و هر كس را كه وى طلب آمرزش براى او كند، و گناهان قوم و عشيره و همسايگان او را مى‌آمرزد، و ايشان براى مدّت يك صد و چهل سال از هر پيشامد بدى در امان خواهند ماند. و بيرون شدن از مكّه و بازگشتن به آن افضل از مجاورت است.

شرح: «پاره‌اى از علماء قسمت اخير حديث كه بيرون شدن و بازگشتن را افضل ميداند كلام صدوق دانند ولى فيض كاشانى و جمعى ديگر آن را جزء حديث حضرت باقر ٧ گرفته‌اند، و كلينى و شيخ طوسى از محمّد بن مسلم روايت كرده‌اند كه گفت: امام باقر ٧ فرمود: براى شخص نمى‌سزد كه يك سال در مكّه اقامت كند، گويد عرضكردم: پس بايد چه كند، فرمود: از آنجا متحوّل گردد يعنى بجاى ديگر شود».

٢٢٦١- خفته در مكّه همچون شب‌زنده‌دار در ديگر شهرها و ديار است (يعنى كسى كه در مكّه بخسبد، خوابيدن او همچون شب‌زنده‌دارى كردن در شهرهاى ديگر است).

٢٢٦٢- و سجده‌گزار در مكّه همچون دست و پا زننده در خون خود در راه خداى عزّ و جلّ است.

٢٢٦٣- و كسى كه سرپرستى خانواده حاجّى را بخوبى انجام دهد، از اجرى برابر اجر و پاداش او برخوردار خواهد شد، چندان كه گوئى سنگها (ى اركان بيت) را