ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٦ - باب متعلق بكسى كه بميرد، در حالى كه حجة الاسلام و حجى نذرى بر ذمه دارد

باب حجّ شتر دار و اجير

٢٨٨١- از معاوية بن عمّار روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ سؤال كردم كه: آيا حجّ شتردار تمام است، يا ناقص است؟ امام فرمود: تمام است- يعنى ذمّه او را برى‌ء ميسازد- گفتم: حجّ اجير- يعنى كسى كه خود را براى خدمت در كاروان، و يا براى انجام حجّ نيابى اجاره ميدهد- تمام است، يا ناقص است؟ امام فرمود: تمام است.

باب متعلّق بكسى كه بميرد، در حالى كه حجّة الاسلام و حجّى نذرى بر ذمّه دارد

٢٨٨٢- حسن بن محبوب، از على بن رئاب، از ضريس كناسىّ روايت كرده است كه گفت: از امام ابو جعفر ٧ در باره مردى سؤال كردم كه حجّة الاسلام بر ذمه داشته و در اين حال نذر ميكند كه اگر في المثل فلان حاجتش برآورده شود مردى را بشكرانه آن براى حجّ بمكّه برد. ولى شخص نذركننده پيش از آنكه حجّة الاسلام را انجام دهد، يا بنذر خود وفا كند ميميرد. امام فرمود: اگر مالى از خود بجا نهاده باشد،