ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٦٠ - *(باب متعلق به اسب و اختصاص دادن آن) * *(براى جهاد و نخستين كسى كه بر آن سوار شده است) *

اسب «قوس» بمعنى كمان ذكر شده است (و چنين بنظر ميرسد كه ذكر اين كلمه انسب است).

* (باب متعلّق به اسب و اختصاص دادن آن)** (براى جهاد و نخستين كسى كه بر آن سوار شده است)*

٢٤٥٩- رسول خدا ٦ فرمود: اسب حيوانى است كه تا روز قيامت خير بر پيشانيش بسته است. و انفاق‌كننده براى آن، در راه خداوند عزّ و جلّ بمانند كسى است كه دست خود را همچنان بصدقه گشوده دارد، بى‌آنكه آن را از صدقه دادن ببندد.

پس چون چيزى از آن اسبها آماده سازى، اسبى را در نظر بگير كه در پيشانيش خالى سفيد داشته باشد، و بينى و لب بالايش سفيد، و همچنين سه قائمه از قوائمش سفيد، و دست راستش برنگى ديگر، و رنگ پيكرش سرخى آميخته با سياهى باشد، و سپس اسبى پيشانى سفيد باشد، كه اگر چنين كنى سالم و غانم باشى.

٢٤٦٠- و بكر بن صالح از سليمان بن جعفر جعفرى از ابو الحسن ٧ روايت كرده است، كه «او را شنيدم كه ميفرمود: اسب بر هر يك از سوراخهاى بينيش شيطانى است. پس هر زمان كه يكى از شما بخواهد آن را بلگام كشد، ميبايد نام‌