ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦ - باب فضائل حج

فردى شهرنشينى، و اين مرد ثقفى فردى چادرنشين است، پس آيا در طرح سؤال به او ايثار ميكنى؟ و نوبت و فرصت را به او همى گذارى؟ مرد انصارى گفت: آرى، پيمبر ٦ فرمود: امّا تو اى مرد ثقفى نزد من براى اين آمده‌اى تا در باره وضويت و نمازت و فائده‌اى كه در آنها براى تو نهاده است از من سؤال كنى اكنون بدان كه تو چون دست خود را (براى وضو) در آب بزنى و بگوئى بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم گناهانى كه دستهاى تو مرتكب شده‌اند فرو مى‌ريزد، و چون روى خود را بشوئى گناهان چشمانت با نگريستنشان، و دهانت با تلفّظ بآن انجام داده‌اند افشانده و ريخته مى‌شوند، و چون دو ذراع خود را بشوئى گناهان از راست و چپ تو پراكنده گردند، و چون سر و گامهايت را مسح كنى گناهانى كه در پى آنها رهسپارشده‌اى فرو ميريزد، پس اين فائده‌اى است كه در وضوى تو نهاده شده است.

و چون بنماز ايستى، و روى دل بسوى معبود آورى، و أمّ الكتاب- يعنى سوره حمد- و سوره‌اى را كه خواندنش براى تو ميسّر باشد بخوانى، و پس از آن ركوع كنى و ركوع و سجود نماز را كامل بجا آورى، و تشهّد و سلام را اداء كنى، و هر گناه كه ميان تو و نمازى كه از پيش خوانده‌اى تا نماز اخير كه از تو سرزده باشد براى تو آمرزيده مى‌شود. و اين فائده‌اى است كه در نماز تو نهاده شده است.

امّا تو اى مرد انصارى، پس همانا آمده‌اى تا در باره حج و عمره‌ات و ثوابى كه‌