ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٤ - باب واگذار كردن حج بكسى كه از انجام آن برآيد

٢٨٧٤- و ابن محبوب، از هشام بن سالم، از ابو بصير از يكى از دو امام عليهما السّلام در باره مردى روايت كرده است كه درهمى چند بمردى داده است، تا بنيابت او حجّ مفردى بجاى آورد، آيا براى او جايز است كه از عمره بحجّ وارد شود- يعنى بجاى حجّ افراد حجّ تمتع بجاى آورد؟- امام فرمود: آرى. زيرا در اين مخالفت او را بسوى حجّى برتر و بهتر برده است.

٢٨٧٥- و وهب بن عبد ربّه از امام صادق ٧ سؤال كرد كه آيا جايز است كه شخص از جانب ناصبى حجّ بجاى آورد؟ پس امام فرمود: نه. راوى گفت:

گفتم: پس اگر آن ناصب پدر من باشد؟ امام فرمود: اگر او پدر تو است، پس از جانب او حجّ بجاى بياور.

٢٨٧٦- و روايت شده است كه امام صادق ٧ مبلغ سى دينار بمردى عطا كرد، و فرمود تا بنيابت از اسماعيل- فرزند آن حضرت- حجّ بجاى آورد، و همگى مناسك را به او آموخت- و انجام دادن آنها را با او شرط كرد- و آنگاه فرمود: هر گاه بر اين گونه عمل كنى- در برابر آن خستگى كه بر تن خود تحمّل كرده‌اى- نه حجّ از آن تو، و يك حجّ از آن اسماعيل است.

٢٨٧٧- و ابان بن عثمان، از يحيى الازرق از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: كسى كه بنيابت از انسانى حجّ بجا آورد، آن هر دو شريك‌