ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٢ - باب واگذار كردن حج بكسى كه از انجام آن برآيد

مطالبه كنم، پس امام ٧ براى من مرقوم داشت كه: متعرّض آن كس كه نزد تو نيامده است مشو، و از آن ديگر كه نزد تو آمده است چيزى از آنچه براى تو مى‌آورد مستان، زيرا اجر عمل تو بر عهده كرم خداى عزّ و جلّ قرار گرفته است.

٢٨٦٩- و بزنطى در روايت از امام ابو الحسن ٧ گفت: از آن امام در باره مردى سؤال كردم كه حجّه‌اى از مردى گرفته است، و پس از آن راهزنان راه را بر او بريده‌اند،- و توشه سفرش را ربوده‌اند- پس در اين ميان مردى حجّه‌اى ديگر به او داده است، آيا قبول حجّه دوّم براى او جايز است؟ پس امام ٧ فرمود:

اين عمل براى او جايز است، و آن حجّه- كه او بجا مى‌آورد- هم براى شخص اوّل محسوبست، و هم براى شخص آخر، زيرا در صورتى كه شخصى يافت شده است كه حجّه‌اى به او عطا كند، كارى جز آنچه كرده است، از او برنمى‌آمده است.

٢٨٧٠- و جميل بن درّاج از امام صادق ٧ در باره مردى روايت كرده است كه مالى نداشته، و بنيابت ديگرى حجّى بجا آورده، يا ديگرى او را بحجّ برده، و پس از آن مالى بدست آورده، در اين صورت آيا حجّ بر ذمّه او تعلق ميگيرد؟ پس امام ٧ فرمود: همان يك حجّ براى هر دوتاشان كفايت ميكند.