ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١١ - باب واگذار كردن حج بكسى كه از انجام آن برآيد

٢٨٦٦- و معاوية بن عمّار در باره كسى كه به نيابت از ديگرى حجّ كند، از امام صادق ٧ سؤال كرد كه آيا اين حجّ نيابى او را از حجّة الاسلام بى‌نياز ميكند؟ امام فرمود: آرى.

٢٨٦٧- و علىّ بن ابى حمزه، از ابو بصير، از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: اگر مردى كه حجّ بر ذمّه دارد، مرد تنگدستى را بحجّ بفرستد، هر گاه بعدها آن تنگدست توانگر شود، بايد حجّ بجا آورد، و همچنين شخص ناصب- يعنى دشمن اهل بيت- زمانى كه بمعرفت گرايد، اگر چه حجّ بجا آورده باشد، حجّ بر ذمّه دارد.

٢٨٦٨- و سعد بن عبد اللّه از موسى بن حسن، از ابو علىّ احمد بن محمّد بن مطهّر روايت كرده است كه گفت: به امام ابو محمد ٧ نوشتم كه من صد و پنجاه دينار بشش نفر پرداختم، تا با آن حجّ بجا آورند، پس ايشان از سفر حجّ باز آمدند، ولى يكى از آن جمع بمن مراجعه نكرد، و ديگرى از ايشان نزد من آمد و اظهار كرد كه بخشى از دينارها را صرف كرده، و بقيّه‌اى از آن بجاى مانده است، و او آن بقيّه را بمن باز ميگرداند. پس من بر آن شدم كه دينارهائى را كه بشخص نخستين داده‌ام از او