ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٥ - باب فضائل حج

حجّ بر او همى درخشد.

و هديّه و ره آورد حاجّ از جمله نفقه حجّ است. (هديّه آن سوغات و ارمغانيست كه مسافر براى خانواده و دوستان خود پس از بازگشت از سفر مى‌آورد).

و در چهار چيز چانه مزن: در قيمت كفن، و در قيمت برده، و در خريدن قربانى، و در كرايه مركب بسوى مكّه.

٢٢٥١- و امام صادق ٧ فرمود: آن كس كه در گور خفته است، دوست دارد كه دنيا و هر چه در آنست از او بستانند، و يك حجّ به او بدهند.

شرح: «ظاهر اينست كه او آرزو ميكند كه كاش همگى دنيا از آن او ميبود، و او آن را در انجام يك حجّ مصرف ميكرد، يا كاش دنيا با آنچه در آن هست از آن او ميبود، و همگى آنها را ميداد و ثواب يك حجّ را در آخرت ميگرفت.

٢٢٥٢- و روايت شده است كه حجّ‌گزار و عمره‌كننده بمانند دو نوزاد از سفر حجّ باز ميگردند، كه يكى از آن دو بصورت كودكى بيگناه مرده است، و ديگرى تا زنده بوده معصوم زيسته است.

٢٢٥٣- و حاجيان بر سه گونه‌اند، و پر بهره‌ترشان آن كس است كه گناهان گذشته و آينده آمرزيده مى‌شود، و خدا او را از عذاب قبر حفظ مى‌كند، و أمّا پس از او